Bruin is de kleur van haar koffer en de vlek in het tapijt
Alles laat ze vallen en het eten brandt steeds vaker aan de laatste tijd
Ze doet de voordeur dicht en gaat, ze neemt de A-2 naar België
De vuilnisman op maandg en het vlees voor Wolf ligt hier
de planten drie keer water en de bonte was op vier
Alles op een briefje en voor vijf dagen eten
want Pa, Kees en ik blijven hier
En zij gaat alleen naar België, op zoek naar zichzelf in België...
En als ze die afslag nou niet neemt en doorrijdt naar Parijs
Of ze geeft één ruk aan het stuur, dan komt ze nooit meer thuis
Ze belt uit haar hotel in België, dat ze aangekomen is en ons al een beetje mist
En dat het prachtig is in België