Nu ik eindelijk begrijp waar het om gaat,
is onze kamer leeg en het bed een maat te groot
En ben ik leeg als de planken in de kast
en met mijn trots onder mijn arm kan ik nergens meer heen
Kom bij me lief en trek de spijkers uit mijn hand,
want ik heb me al die tijd vergist
Ik was veel te graag de held van iedereen,
maar te laf om te gaan voor jou alleen
In mijn zucht altijd het hoogste te bereiken,
liep ik mijlenver maar overal voorbij
Bang dat ik niet tot de bodem leven zou,
vroeg ik altijd naar de weg maar nooit naar jou
Kom bij me lief en trek de spijkers uit mijn hand,
want ik heb me al die tijd vergist
Ik was veel te graag de held van iedereen,
maar te laf om te gaan voor jou alleen
Nu voor het eerst, voor het eerst vraag ik jou
Pak een ladder en haal mij hier, haal mij hier weg
Kom bij me lief en trek de spijkers uit mijn hand,
want zonder jou is de wereld grauw
En als ooit de hemel naar beneden valt,
hou dan mijn hand in die van jou